RKO i AED: protokół 100 na minutę
Gdy serce staje, o wyniku decydują osoby obok — bez szkolenia, wystarczy wiedza i determinacja, by uciskać mocno i szybko.
Każdy może to zrobić
Gdy serce się zatrzymuje, każdy w pobliżu ma szansę uratować życie — bez szkolenia medycznego, wystarczy wiedza i determinacja, by działać.
Protokół
- Potwierdź brak reakcji: zapytaj głośno „Czy mnie słyszysz?” i ściśnij ramię. Sprawdzaj oddech przez maksymalnie 10 sekund.
- Wezwij pomoc: wyślij kogoś, by zadzwonił po służby ratunkowe i przyniósł AED. Sam z dorosłym, który nagle zasłabł — najpierw dzwoń, potem zaczynaj. Sam z dzieckiem, przy tonięciu lub podejrzeniu przedawkowania — najpierw 2 minuty RKO, potem dzwoń. W kryzysie bez nadchodzącej pomocy — pomiń telefon i zaczynaj teraz.
- Uciśnięcia: nasada dłoni na środku klatki piersiowej; uciskaj na 5–6 cm, 100–120 na minutę — w tempie „Stayin' Alive”.
- 30:2: 30 uciśnięć, potem 2 oddechy ratownicze. Niepewny co do oddechów? Same uciśnięcia, bez przerwy — ciągłe uciśnięcia ratują życie.
- AED: włącz, słuchaj poleceń głosowych, naklej elektrody. Nie dotykaj osoby podczas analizy ani wyładowania; zaraz potem wznów uciśnięcia.
Kiedy przerwać
Kontynuuj, aż przejmą profesjonaliści, osoba wykaże wyraźne oznaki życia albo będziesz całkowicie wyczerpany. Uciśnięcia szybko męczą — jeśli są inni, zmieniajcie się co dwie minuty, by utrzymać głębokość i tempo.